ମୁମ୍ଵାଇ ୧୦।୧୧; ନୀତୁ ସିଂହ ଆଠ ବର୍ଷ ବୟସରେ ତାଙ୍କର କ୍ୟାରିଅର ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ୧୫ ବର୍ଷ ବୟସ ସୁଦ୍ଧା ସେ ହିନ୍ଦୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଶିଳ୍ପର ଜଣେ ପ୍ରମୁଖ ଅଭିନେତ୍ରୀ ହୋଇଯାଇଥିଲେ। ସେତେବେଳକୁ, ସେ ଅନେକ ସମ୍ପତ୍ତିର ମାଲିକ ହେବା ସହ ଏକ ମର୍ସିଡିଜ୍ କିଣିବା ପାଇଁ ଯଥେଷ୍ଟ ଟଙ୍କା ରୋଜଗାର କରିଥିଲେ। ତଥାପି, ୨୧ ବର୍ଷ ବୟସରେ, ସେ ରିଷି କପୁରଙ୍କୁ ବିବାହ କରିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କର ସଫଳ କ୍ୟାରିଅର ଛାଡିବାକୁ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଇଥିଲେ।

ଏକ ସାକ୍ଷାତକାରରେ, ନୀତୁ ଏହି ନିଷ୍ପତ୍ତି କାହିଁକି ନେଇଥିଲେ ତାହା କହିଛନ୍ତି। ସେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟର ସହିତ ମନେ ପକାଇ କହିଛନ୍ତି, "୧୫ ବର୍ଷ ବୟସ ସୁଦ୍ଧା, ମୁଁ ପ୍ରାୟ ପାଞ୍ଚଟି ସମ୍ପତ୍ତି ଏବଂ ଏକ ମର୍ସିଡିଜ୍ ମାଲିକ ଥିଲି।" ସେ ଅଷ୍ଟମ ଶ୍ରେଣୀରେ ପଢ଼ୁଥିଲେ ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କୁ ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକା ପାଇଁ ଅଫର୍ ମିଳିବା ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା। ଏହା ପରେ ମୁଁ ଆଉ କେବେ ସ୍କୁଲକୁ ଯାଇପାରିଲି ନାହିଁ।"

ନୀତୁ କପୁର ମଧ୍ୟ ଜଣେ ମୁଖ୍ୟ ଅଭିନେତ୍ରୀ ଭାବରେ ନିଜକୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ କରିବାର ଶ୍ରେୟ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବୈଜୟନ୍ତିମାଲାଙ୍କୁ ଦିଅନ୍ତି। ସେ କହିଛନ୍ତି, "ମୁଁ 'ଦୋ କନ୍ୟା' ଏବଂ 'ଘର ଘର କି କାହାଣୀ' ରେ ଶିଶୁ କଳାକାର ଭାବରେ ମୋର କ୍ୟାରିଅର ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲି। ମୁଁ କେବେ ଅଭିନୟ ସ୍କୁଲରେ ପଢିନାହିଁ, କିନ୍ତୁ କ୍ୟାମେରା ସାମ୍ନାରେ କେବେ ଲଜ୍ଜା ଅନୁଭବ କରିନାହିଁ। ମୁଁ ଭାବୁଛି ଏହା ମୋତେ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିଲା।"ସେହି ସାକ୍ଷାତକାରରେ, ନୀତୁ କପୁର ୨୧ ବର୍ଷ ବୟସରେ ରିଷି କପୁରଙ୍କୁ ବିବାହ କରିବା ପାଇଁ ଫିଲ୍ମ ଶିଳ୍ପ ଛାଡିବା ନିଷ୍ପତ୍ତି ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା କରିଥିଲେ। ସେ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିଥିଲେ ଯେ ତାଙ୍କର ନିଷ୍ପତ୍ତି ଶୀଘ୍ର ନିଆଯାଇ ନଥିଲା। ୨୧ ବର୍ଷ ବୟସ ବହୁତ କମ୍ ମନେହୁଏ, କିନ୍ତୁ ସେତେବେଳକୁ ସେ କଠିନ ପରିଶ୍ରମ କରିସାରିଥିଲେ ଏବଂ ଏକ ସରଳ ଜୀବନ ବଞ୍ଚିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ।

ବିବାହ ଏବଂ ତାଙ୍କ ସନ୍ତାନ ରିଦ୍ଧିମା କପୁର ଏବଂ ରଣବୀର କପୁରଙ୍କ ଜନ୍ମ ପରେ, ନୀତୁ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ ଯେ ସେ ଲାଇମଲାଇଟ୍ ଠାରୁ ଦୂରରେ ତାଙ୍କ ଜୀବନରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଥିଲେ। ତଥାପି, ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ରିଷି କପୁରଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ, ଏକାକୀତା ତାଙ୍କୁ ଅଭିନୟକୁ ଫେରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରିଥିଲା। ସେମାନଙ୍କ ପିଢ଼ିର ସବୁଠାରୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଅଭିନେତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ୟତମ ହେବା ସତ୍ତ୍ୱେ, ନୀତୁ କପୁର ଏବଂ ରିଷି କପୁର ଫିଲ୍ମ ପରିବାରରେ ପିଲାମାନେ ଯେଉଁ ସୁବିଧା ଏବଂ ଗ୍ଲାମର ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି ତାହା ଏଡାଇ ସେମାନଙ୍କ ପିଲାମାନଙ୍କୁ ଏକ ସାଧାରଣ ଲାଳନପାଳନ ଦେବା ଉପରେ ଧ୍ୟାନ ଦେଇଥିଲେ।ସୋହା ଅଲି ଖାନଙ୍କ ପଡକାଷ୍ଟରେ ତାଙ୍କ ଝିଅ ରିଦ୍ଧିମା ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଥିଲେ, "ଆମେ ଏକ ବହୁତ ପ୍ରେମପୂର୍ଣ୍ଣ ପରିବେଶରେ ବଢ଼ିଥିଲୁ। ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ, ଘରେ ଶୃଙ୍ଖଳା ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଆମର ଏକ ସାଧାରଣ ଲାଳନପାଳନ ଥିଲା। ଆମେ ସବୁକିଛି ନିଜେ କରୁଥିଲୁ। ଏହା ଏପରି ନଥିଲା ଯେ ଆମେ ଏକ 'ଷ୍ଟାର ପରିବାର'ରୁ ଆସିଛୁ।" ନୀତୁ ଏହା ମଧ୍ୟ କହିଥିଲେ ଯେ ତାଙ୍କ ପିଲାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କାହାର ନିଜସ୍ୱ ଡ୍ରାଇଭର ନଥିଲା; ବରଂ ସେମାନେ ସ୍କୁଲ ଯିବା ପାଇଁ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ଗାଡି ସେୟାର କରୁଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କୁ ଖର୍ଚ୍ଚ କରିବା ପାଇଁ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପରିମାଣର ଟଙ୍କା ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ବିଦେଶ ଯାତ୍ରା କରୁଥିଲେ, ସେମାନେ ଇକୋନୋମି କ୍ଲାସରେ ଯାତ୍ରା କରୁଥିଲେ, ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ସହିତ ରହୁଥିଲେ ଏବଂ ଆପାର୍ଟମେଣ୍ଟ ସେୟାର କରୁଥିଲେ।