ନୂଆଦିଲ୍ଲୀ:  ଆଇଆଇଟି ରୁରକୀ (IIT Roorkee) ର ସମାବର୍ତ୍ତନ ଉତ୍ସବରେ ମୁଖ୍ୟ ଅତିଥି ଭାବରେ ଯୋଗଦେଇ ଜାତୀୟ ସୁରକ୍ଷା ପରାମର୍ଶଦାତା ଅଜିତ ଡୋଭାଲ ନିଜ ଯୁବବସ୍ଥାର ଏକ ସାଂଘାତିକ ଅଭିଜ୍ଞତା ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି। ସିକ୍କିମ୍ ମିଶନ୍ ସମୟର ଏକ ଭୟଙ୍କର ମୁହୂର୍ତ୍ତକୁ ମନେପକାଇ ସେ କହିଛନ୍ତି ଯେ, ସେତେବେଳେ ତାଙ୍କୁ ଲାଗିଥିଲା ଯେ ତାଙ୍କର କ୍ୟାରିୟର୍ ଶେଷ ହୋଇଯିବ।  ସିକ୍କିମର ଭାରତ ସହ ମିଶ୍ରଣ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଚାଲିଥିବା ସମୟରେ ଅଜିତ ଡୋଭାଲ୍‌ ଜଣେ ଯୁବ ଆଇପିଏସ୍ (IPS) ଅଧିକାରୀ ଭାବରେ ସେଠାରେ ଗୁପ୍ତଚର ସେବାରେ ନିୟୋଜିତ ହୋଇଥିଲେ। 

ସୀମାରେ ଚୀନ୍ ସେନାର ଗତିବିଧି ଉପରେ ନଜର ରଖିବା ତାଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ ଦାୟିତ୍ୱ ଥିଲା। ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ସୀମା ମିଶନରେ ପଠାଯାଇଥିବା ଏକ ଭାରତୀୟ ଗୁପ୍ତଚର ଦଳ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟ ମଧ୍ୟରେ ଫେରିନଥିଲେ। ବରଫ ଧସିବା (Avalanche) ଭଳି କୌଣସି ପ୍ରାକୃତିକ ଦୁର୍ଘଟଣାର ସୂଚନା ନଥିବାରୁ ସେମାନଙ୍କ ସୁରକ୍ଷାକୁ ନେଇ ଗଭୀର ଅନିଶ୍ଚିତତା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲା।  କିଛି ଦିନ ପରେ ମୁଖ୍ୟାଳୟରୁ ବରିଷ୍ଠ ଅଧିକାରୀଙ୍କ ଫୋନ୍ ଆସିଥିଲା ଯେ, ସେହି ଗୁପ୍ତଚର ଦଳଟି ଚୀନ୍ ସେନା ଦ୍ୱାରା ବନ୍ଦୀ ହୋଇଛନ୍ତି।

ଏହି ଘଟଣାକୁ ମନେପକାଇ ଡୋଭାଲ୍ କହିଛନ୍ତି, ‘ସେତେବେଳେ ମୋତେ ମାତ୍ର କୋଡ଼ିଏ ବର୍ଷରୁ ସାମାନ୍ୟ ଅଧିକ ବୟସ ହୋଇଥିଲା। ଏହି ଘଟଣା ପରେ ମୁଁ ଭାବିଥିଲି ଯେ, ମୋର କ୍ୟାରିୟର୍ ଏହିଠାରେ ଶେଷ ହୋଇଗଲା। ମୋତେ ନୂଆ କ୍ୟାରିୟର୍ ଖୋଜିବାକୁ ପଡ଼ିବ। ବ୍ୟବସାୟିକ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରୁ ନୁହେଁ, ବରଂ ମାନବୀୟ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରୁ ମଧ୍ୟ ମୋ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଜୀବିତ ଅଛନ୍ତି ନା ମୃତ, ସେ ନେଇ ମୁଁ ଗଭୀର ଚିନ୍ତାରେ ଥିଲି।’ ପରେ ସେହି ଟିମ୍‌ ଭାରତ ଫେରିଆସିଥିଲା । ଏହାକୁ ନେଇ ସେ କହିଛନ୍ତି, ତାଙ୍କ ଉପରିସ୍ଥ ଅଧିକାରୀ ତାଙ୍କୁ କହିଥିଲେ, ଚୀନ୍‌ରେ କୌଣସି ବୁଝାମଣା ହୋଇଥିବ, ତେଣୁ ସେମାନେ ଫେରିଆସିଛନ୍ତି । ଏଥିପାଇଁ ଏକ ଯାଞ୍ଚ ପ୍ରକ୍ରିୟା ହୋଇଥିଲା । ହେଲେ ତାଙ୍କର କୌଣସି ଭୁଲ ନଥିବା ପ୍ରମାଣିତ ହୋଇଥିଲା । ମୁଖ୍ୟାଳୟ ଦେଇଥିବା ମ୍ୟାପ୍‌ରେ କିଛି ତ୍ରୁଟି ଥିବା ନେଇ ଜଣାପଡ଼ିଥିଲା । 

ଅଜିତ ଡୋଭାଲ କହିଛନ୍ତି, ‘ମୋତେ ଜଣାଥିଲା ମୋ କ୍ୟାରିୟର ଶେଷ ହୋଇଯିବ । ଯାଞ୍ଚ ପୂରା ହେଲା ଏବଂ ମୁଁ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ସାବ୍ୟସ୍ତ ହେଲି । ବୋଧହୁଏ ମୁଁ ସବୁ କିଛି ଠିକ କରିଥିଲି । ତଥାପି ମୁଁ ବହୁତ ଖୁସି ଥିଲି । ମୋର ଜଣେ ସାଥି ଥିଲେ, ବୃଦ୍ଧ ତିବ୍ବତୀୟ ଶେରପା । ସେ ଆଇବିର ସଦସ୍ୟ ଥିଲେ ଏବଂ ମୋ ସହ କାମ କରୁଥିଲେ । ସେ କହିଥିଲେ, ଏହା କେବଳ ଏକ ମ୍ୟାପ୍‌ ରିଡିଂର କାମ । ଜୀବନ କେବଳ ଏକ ପ୍ରଶ୍ନ । କିଛି ଲୋକ ନିଜର ମ୍ୟାପ୍‌ ରିଡିଂ ସଠିକ ଢ଼ଙ୍ଗରେ କରିଦିଅନ୍ତି, ଏବଂ କେତେକ ଭୁଲ କରିଦିଅନ୍ତି ।’ 

ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣାଦାୟୀ ବାର୍ତ୍ତା

ଅଜିତ ଡୋଭାଲ୍ ଆଇଆଇଟି ରୁରକୀର ନୂତନ ସ୍ନାତକମାନଙ୍କୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରି କେତେକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା କହିଛନ୍ତି ।  ବିଗତ ୧,୦୦୦ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ବର୍ତ୍ତମାନର ଯୁବପିଢ଼ି ସବୁଠାରୁ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, କାରଣ ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ନୂତନ ସୁଯୋଗର ଭଣ୍ଡାର ରହିଛି। ଆମର ପୂର୍ବପୁରୁଷମାନେ ପରାଧୀନତା ଏବଂ ଅନେକ ସୀମାବଦ୍ଧତା ମଧ୍ୟରେ ଜୀବନ ବିତାଇଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଆଜିର ଭାରତରେ ଯୁବପିଢ଼ି ପାଇଁ ଅସୀମ ସମ୍ଭାବନା ରହିଛି। ଆଗାମୀ ଯୁଗରେ ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟା (Technology) ହିଁ କୌଣସି ଦେଶ କିମ୍ବା ସମାଜର ବିକାଶ ଓ ପ୍ରଗତିର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ନିର୍ନାୟକ ଭୂମିକା ନେବ ।