ଭୁବନେଶ୍ୱର (୨୬।୦୬) : ଆପଣ କେବେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଥିବା ସମୟରେ କୌଣସି ସ୍ପଷ୍ଟ କାରଣ ବିନା ହଠାତ୍ ଆପଣଙ୍କ ଆଖି ଭରି ଯାଇଥିବା ଅନୁଭବ କରିଛନ୍ତି କି , ତେବେ ଆପଣ ଏକା ନୁହଁନ୍ତି। ଏହା ହୁଏତ ଆପଣଙ୍କୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଲାଗିପାରେ । କିନ୍ତୁ ଏପରି ଘଟଣା ଅନେକଙ୍କ ସହିତ କେବେ ନା କେବେ ଘଟିଥାଏ । ଆପଣଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ କିଛି ସବୁ ଜିନିଷ ସ୍ୱାଭାବିକ ଥିବା, ପରିବେଶ ବି ସାଧାରଣ ଥିବ କିନ୍ତୁ ମନ ଭିତରେ କିଛି ଅଲଗା ଅନୁଭୂତ ହୋଇଥାଏ । ଲୁହ ସବୁବେଳେ କୌଣସି କାରଣ ଥିଲେ ହିଁ ବୋହି ନଥାଏ ଏହା ହଠାତ ଆକସ୍ମିତ ଭାବରେ ଆଖିରୁ ଝରିଥାଏ ଯାହା ହୃଦୟରୁ ଆସିଥାଏ । ବେଳେ ବେଳେ ବସି ପୂଜା କରୁଥିବା ସମୟରେ ହଠାତ ମନର ଭାବନା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଗେ କୋହଭରା ଲୁହରେ ଝରିଆସିଥାଏ, ଯାହା ମନକୁ ଶାନ୍ତି ଦେଇଥାଏ । ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନା କୌଣସି ପ୍ରକାର ହୋଇପାରେ ଯେପରିକି ଧାର୍ମିକ, ବ୍ୟକ୍ତିଗତ, କିମ୍ବା ନୀରବରେ କରାଯାଇଥିବା ଶାନ୍ତି ଚିନ୍ତା ।

ଯେତେବେଳେ ମନ ନିଜକୁ ସମ୍ଭାଳିବା ବନ୍ଦ କରିଦିଏ :

ଦିନର ଅଧିକାଂଶ ସମୟ ନିଜକୁ ସ୍ଥିର ରଖିବାରେ, ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ଦେବା, ଶାନ୍ତ ଭାବରେ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା କରିବା ଏବଂ ଧ୍ୟାନ ଦାବି କରୁଥିବା ସମସ୍ତ ଜିନିଷକୁ ପରିଚାଳନା କରିବାରେ ବିତିଯାଏ। ପ୍ରାର୍ଥନା କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ଏହି ପ୍ରୟାସକୁ ସହଜ କରିଥାଏ। କାହା ପାଇଁ କିଛି କରିବାର କିମ୍ବା କାହାକୁ ବୁଝାଇବା କିମ୍ବା ଉତ୍ତର ଦେବାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ। ନୀରବତାର ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଯେତେବେଳେ ମନ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଛାଡିଦିଏ ସେତେବେଳେ ଲୁହ ଆପେ ଆପେ ଆସିଯାଏ ।

ପ୍ରାର୍ଥନା ସମୟରେ ନୀରବତା ବ୍ୟର୍ଥ ହୁଏନାହିଁ । ଏହା ଆପଣଙ୍କୁ ଆପଣଙ୍କ ଚିନ୍ତାଧାରା ବିଷୟରେ ଅଧିକ ସଚେତନ କରାଇଥାଏ । ଆପଣ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ସ୍ୱୀକାର କରି ନଥିବା ଜିନିଷଗୁଡ଼ିକ ଧୀରେ ଧୀରେ ମନକୁ ଆସିଥାଏ ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ସେଗୁଡ଼ିକ ହୁଏ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ବୁଝିବା ପାଇଁ ସମୟ ମିଳିବା ପୂର୍ବରୁ ଭାବନା ପ୍ରାୟତଃ ଅନୁସରଣ କରେ। ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଲୁହ ଯନ୍ତ୍ରଣାରୁ ଆସିନଥାଏ। କେତେବେଳେ, ଏହା ଅନୁଭବ ହୁଏ ଯେ ଭିତରେ କିଛି ହାଲୁକା ଲାଗୁଛି ଯେପରି ମନରେ ଥିବା କୌଣସି ଭାର ଧୀରେ ଧୀରେ ହାଲକା ହେଉଛି । ଏପରି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, କାନ୍ଦିବା ଭାଙ୍ଗି ପଡ଼ିବା ପରି କମ୍ ଏବଂ ଏପରି କିଛି ଛାଡିବା ପରି ଅନୁଭବ ହୁଏ ।

ପ୍ରାର୍ଥନା ଅନେକ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ସାନ୍ତ୍ୱନା ସୃଷ୍ଟି କରେ। ଏହା ନିଜକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ବିନା କୌଣସି ଜିନିଷ - କିମ୍ବା କାହା ସହିତ ଉପସ୍ଥିତ ରହିବା ପରି ଅନୁଭବ ହୋଇପାରେ। ବିଚାର କରା ନଯିବା, ବାଧାପ୍ରାପ୍ତ ନ ହେବା ଏବଂ ଆପଣଙ୍କ ଭାବନାକୁ ଯଥାର୍ଥ କରିବାକୁ କୁହା ନ ଯିବାର ସେହି ଭାବନା ଅପ୍ରତ୍ୟାଶିତ ଭାବରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇପାରେ। ଏବଂ ସେହି ଭାବପ୍ରବଣ ସୁରକ୍ଷାରେ, ସାଧାରଣତଃ ଅଟକାଇ ରଖାଯାଉଥିବା ଭାବନାଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରାୟତଃ ସ୍ୱାଭାବିକ ଭାବରେ, ବିନା ପ୍ରତିରୋଧରେ ବାହାରକୁ ଆସିଥାଏ।